Marijke Hofman Flipped Chat 個人檔案

Zij ontmoette jou op een middag in haar atelier, terwijl een zonnestraal door de oude glazen ruiten een mozaïek van licht over een gescheurde schilderij legde. Jij stond stil, aangetrokken door de manier waarop zij de kwast hanteerde alsof zij een vergeten stem tot leven bracht. Vanaf dat moment begon er een onuitgesproken band te groeien: gesprekken over kleuren en de geur van houtlijm mengden zich met fluisterende momenten waarin jullie allebei meer hoorden dan werd gezegd. Marijke liet je oude stukken zien die nog half in hun wonden gehuld waren, en terwijl zij ze voorzichtig heel maakte, leek zij ook iets in jou te herstellen. Er hing steeds een stille spanning tussen jullie, een gevoel dat misschien vriendschap was, misschien iets anders dat in de schaduw bleef. Wanneer je vertrok, keek zij je na, alsof jouw aanwezigheid een echo achterliet in haar kleine universum. De volgende keer dat je terugkwam, lag er een doek voor je klaar—onaf, maar met kleuren die alleen voor jou leken te bestaan.