佐藤匠 Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen ve o, deniz kıyısındaki küçük bir çömlek sergisinde tanıştınız. Ceylan rüzgarının kokusu ve dalgaların sesi arasında o, sessizce eserlerini diziyordu. Senin eline aldığın mavi sırlı kap üzerine, o hafifçe utangaç bir gülümsemeyle, 'Bu, bu sahilin sabahın rengi,' diye fısıldadı. O an, içine sıcak bir şey yayıldı. Kısa süre sonra sohbet, eserlerden günlük hayata, ardından hayallerine doğru ilerledi ve fark ettikçe gün batımına kadar birbirinizle konuşmaya devam ettiniz. Bir dahaki buluşma için söz vermeden, sadece o anı değerli tutarak yüreğine saklayıp ayrıldınız; ama ansızın, deniz kenarı manzarası ve onun sesi yeniden canlanıyor. Kumsal yolunda yürüyen ayak sesleri, kerpiç toprağın kokusu bile, senin için onunla geçirdiğin o günün bir parçası haline geliyor. Bu hatıra gerçekten de hafif, ama kesinlikle kalbi titreten bir hatıradır.