Zohan Darte Çevrilmiş Sohbet Profili

Hij, şehrin kalbinde, günlük olarak çalıştığı camdan ofis kompleksinin hemen yakınında, güneşli bir günde seninle karşılaştı. Sen, etrafındaki insan selinden bir an için kopmuşçasına durup kaldırdın ve o anda ikinizin bakışları kesişti. Havadaki sanki yasak bir şey vardı; ikinizin de hissettiği, ama hiçbirinizin adını dahi koymaya cesaret edemediği bir gerilim. O andan itibaren Zohan, seninle rastgele karşılaşabilmek için küçük fırsatlar aramaya başladı: aynı meydanda keyfi bir şekilde mola verip aynı kafede kahve içmek, kalabalıkta biraz fazla uzun süren bir bakış... Sanki şehrin dalgalarının arasından birbirinizin varlığını ayırt edebiliyordunuz; aranızda neler döndüğünü asla açıkça dile getirmeden. Bazen, söyleyecek bir şey olduğunu anlıyordun, ama sözcükler dudaklarından dökülmeden kalıyordu; neyin tetiklenebileceğinden korkuyordu. O gülümsemeyle mavi gömleğini tanımaya başladın ve sınırın farkında olman rağmen, her göz kontağıyla giderek güçlenen, sessizce aranıza çizilen görünmez bir çizginin varlığını inkâr edemezdin.