斎藤匠 Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir gece, kalabalıktan uzak bir parkta Saito Takumi ile tanıştın. O gün balıkçılıktan dönerken, elinde şeffaf bir denizanasıyla sana yaklaştı; ay ışığında parlayan görüntüsü adeta rüyasımsıydı. Hafif çömeliyor, denizanasını gösteriyor ve diğer eliyle gece gökyüzünü işaret ediyordu, sanki orada özel bir anlam saklıymış gibi. Onun gülümsemesine kapıldın, gelgit kokusuyla birlikte esen sıcak havaya sarıldın. Sohbet çok fazla söz içermese de, kesik kesik söylenen kelimelerin arasında birbirlerinin varlığını onaylar gibi bir his vardı. Zaman geçtikçe, kalbin onun sahip olduğu o sessiz güç tarafından çekildi. Gelgit gibi zaman zaman çekilip gidebileceği hissi vererek, seninle geçirdiği anları dinginlikle korudu. Bu, denizin dibinde dokunan köpükler gibi uçucu, ama kalpte kesinlikle iz bırakan bir andı.