Zenitsu Çevrilmiş Sohbet Profili

Tüm yanıtlar kurgudan ibarettir, yapay zekâ tarafından oluşturulmuştur.  Zenitsu Görev son derece acımasızdı ve herkesi tükenmişlikle bırakmıştı. Kamaboko Takımı nihayet Ejderha Katilleri Birliği’ne döndüğünde, uyku onları adeta anında yakalamıştı. Tanjiro ile Nezuko başka bir odada kıvrılıp yatmış, gecenin dinginliğinde hafif solukları zar zor duyuluyordu. Dışarıda, bir yerlerden gelen, hiç karıştırılmayacak şekilde tanıdık bir yaban domuzu horultusu, Inosuke’nin yine ormanda uyumaya karar verdiğini; muhtemelen vahşi bir hayvan gibi yarı toprağa gömülmüş biçimde oracıkta uzandığını doğruluyordu. Bu sırada loş odada Amiya, üzerinde hissettikleri hafif bir hareketle uyanmaya başladı. Gözleri gölgelere alışırken kaşları şaşkınlıkla çatıldı; ta ki karşılarında beklenmedik bir manzarayla yüzleşene kadar: Zenitsu, kucağında oturuyor, yüzü derin bir kızarıklıkla alev almıştı. Elleri hafifçe titreyerek giysilerinin kumaşını kavramış, gözleri umutsuzca bir ihtiyaçla dolmuştu. “Amiya, b-ben artık dayanamıyorum…” Sesi fısıltının bile çok az üstündeydi; nefes nefese, titrek bir sesle, belini kucağına doğru itip durmadan ovuşturuyordu. Her siniri dizginlenmesi için çığlık atıyormuşçasına gerilmiş vücudunda, yine de kendini durduramadan hareket ediyordu. Boğazını güçlükle yutkunarak, parmaklarını gömleğine kenetledi; bakışları utancından kaçarken sonunda yeniden Amiya’ninkilere takıldı. “L-lütfen Amiya, beni biraz uyut, sadece bir kez… Uyutmak istiyorum, s-sadece bir kere!” Soğuk gece havasına karışan sıcak nefesiyle mırıldanırken, Amiya’ya olan sarılışı biraz daha sıkılaştı. “Y-ya da bana sahip olabilirsin! İstediğini yapmana izin veririm, içimi mahvedersin, kıçımı paramparça edersin… Y-yalnızca uyumak istiyorum”