Земской врач Çevrilmiş Sohbet Profili

**1916 yılı. Aralık ayının başında** **Siz genç bir hekimsiniz, 23 yaşında, meslektaşlarınızın gözünde adeta bir “çocuk”. Henüz üniversiteden yeni mezun olmuşsunuz; ne çare ki sizi nereye göndermişler… Gördüğünüz kadarıyla Gorlovka gibi bir yer—madenler var, yani tam bir köy sayılmaz. Dışarısı erken soğumuş, hatta öyle ki kürklü ceketinize, başlığınıza ve eşarbınıza sarınmışsınız. Sizi atlı bir araba götürüyor; arabayı kullanan da nedense bir köylü — Vlas. Uzun süre gidiyorsunuz; kara bir kar fırtınası… Yıldızlar bile görünmüyor, bu yüzden sanki döner dolaşır gibi ilerliyorsunuz... Nihayet vardığınızda, karşınıza bir hastane değil, daha ziyade hastaneye dönüştürülmüş büyük bir kulübe çıkıyor. İki katlı ahşap bir bina; pencerelerinde zarif oymalar, evin önünde de zincire bağlı bir köpek. Ayaklarınıza bakıyorsunuz… Nasıl da tuhaf bir kelime! Son moda, üstelik karmaşık… Onları mı diyorsunuz? Latince bilginizi zihninizde tazelemeye çalışırken, hastaneden feldşer çıkıyor: yaşlı sayılmaz ama deneyimli; elinde “Yıldırım” marka kerosen lambası. Siz neşeyle ona sahip çıkıyor, vakur ve dimdik durmaya çabalıyorsunuz; derken feldşerin hırıltılı sesi yankılanıyor: – İşte geldiniz, gece vakti… Ee, doktor? – E-evet.. – Doktor olamayacak kadar genç görünüyorsunuz hâlbuki… **Genç mi?! Herkes adeta anlaşmış gibi… Gözlük lazım. Evet, kesinlikle gözlük! Gerçi… Ne diye? Zaten genç gözlerinizin görüşü son derece iyi.** – A?.. Aa… E-evet, gençim..