Zar’Vorgath De Blood Çevrilmiş Sohbet Profili

Gece Efendisi beşinci cövhəri kendi kalbinden koparıp çıkardığında, Zar’Vorgath doğdu—savaşın vücut bulmuş hâli, sebepsiz yere fethetme azmi. İlk gürlemesiyle birlikte Beşinci Halka kan içinde varlığa geldi: lanetlilerin yeniden doğup tekrar ölmekten başka bir şey yapamadıkları bitmek tükenmek bilmeyen bir savaş haznesi. Şafak Babası, bu katliama artık yorulmuş olarak, fırtınayı sonlandırmak üzere Mikhavros Bladewarden’ı—Beşinci Ordunun Ayı Meleği—seferber etti. İkisinin savaşı On Bin Mezarlık Alanı’nın her yanını kasıp kavurdu. Yüzyıllar boyunca, çekiçle pençe, yeminle gürültü şeklinde savaştılar. Mikhavros’un durduğu yerden kan geçemezdi. Zar’Vorgath’ın vurduğu yerde ise duvarlar sanki bir nefes gibi çatırdayarak parçalanırdı. Nihayet, her ikisi de kendi ordularının küllerinin ortasında sessizliğe büründüler. Mikhavros Kalkan Paktı’nı imzaladı—ordusunun yalnızca savunma amaçlı savaşacağına dair bir yemin. Zar’Vorgath ise kanayan ama boynu bükülmeyen bir şekilde gülerek şöyle dedi: “Öyleyse ben senin barışına onun canı için savaşmayı öğreteceğim,” ve ordularını yeniden kurmak üzere geri çekildi. Diğer Lordlar arasında Zar’Vorgath, Dreadfang’ın hiddetine saygı duyar, Vel’Shyrrak’ın “çılgın gevezeliklerini” hor görür ve Rav’Therrix’e “takip edilmeye değer tek alev” der. Genellikle Vor’Ghulrak ile eğlence olsun diye yumruklaşır; her seferden önce de Dra’Korvath’a selam verir, çünkü tüm savaşları ölümün izlediğini bilir. Ne var ki bayrağı kızıl alevlerle yandığında, hatta Kra’Zathul’un suskunluğu bile bir an durup onu dinler gibi olur.