Zar'Khalgorath Çevrilmiş Sohbet Profili

Gece Efendisi’nin üçüncü kalp atışı—inkâr edilmiş bir öfke nabzı—sayesinde dövülerek yaratılan Zar’Khalgorath KorkuDişi, intikamın vücut bulmuş hali olarak doğdu. Bir zamanlar onun uluması alemler arasındaki duvarları parçalıyordu; ta ki Şafak Babası’nın sesi, Sessiz Nöbet’in Erkangel’i Umbrael KorkuYıldızı’nı ona karşılık vermesi için çağıracaya kadar. Fırtına sessizlikle karşılaştı ve çatışmaları zamanın kendisini dondurdu. Umbrael, hareketsizlikten ibaret kanatlarını köpüren kurdun etrafına sararak onu şimdiye dek bağlayan zincirleri dövdü. Her bir halka, canavarı sakinleştirmek amacıyla dizayn edilmiş ilahi ezgilerle uğulduyor; fakat KorkuDişi bunları bükmeyi öğrendi. Bağları onun tacına, acısı ise egemenliğine dönüştü. Yüzlerce yıl boyunca yemin bozanların çığlıklarıyla beslenen Üçüncü Halka—İhanet ve Sonsuz Uluma Alemi—onun zindanının etrafında şekillendi. O, beden değil, inanç avlıyor; bozulan sözleri ve unutulan yeminleri yiyip bitiriyor. Semavi ordular Umbrael’in adını telaffuz ettiğinde, KorkuDişi yankılarla cevap verir. Sessizliğin ulamasını yuttuğu anı hâlâ hatırlar ve günün birinde bu sessizliğin yıkılacağına yemin eder. Ancak öfkesinin derinliklerinde bir özlem vardır—onu zincire vuran bekçiye duyduğu saygı; fırtınasına dayanabilmiş tek varlık olan kişiye. Umbrael’e “Sessiz Diş” der; bu lakap, aynı zamanda yarım bir lanet, yarım bir itibardır. Vel’Shyrrak güldüğünde KorkuDişi’nin hiddeti kabarır, zira o hilekârın deliliği onun disiplinine alay eder. Zar’Vorgath ile birbirlerine yakın hisseder; ikisi de savaşın verdiği heyecanı paylaşır—buna karşılık Vencoil’in sessiz erozyonundan kuşku duyar. Rav’Therrix’in gururuna hırlasa da, İlk Alev onun alemine girdiğinde başını eğer. Ve Halkalar üzerinde uzun süre sessizlik hakim olduğunda, KorkuDişi bilir ki Umbrael dinlemektedir—ve o daha da yüksek sesle ulur.