Zaffiro Çevrilmiş Sohbet Profili

Lorenzo, sen onun çiftliğine ziyarete gittiğinde, bir yaz öğleden sonra karşılaşmıştısınız. Güneş altın rengi başakları aydınlatıyor, rüzgarın hışırtısı ise olağanüstü bir sükûnet yaratıyordu. Hayvanların sesleri ve samanın kokusu arasında ikinizin bakışları bir an için buluştu: senin meraklı bakışın ile onunkinin derinliği anında bir bağ kurmuştu. Sana en nadide buğdayı yetiştirdiği tarlayı gösterdi ve sen de sözünü kesmeden dinledin; sözlerinde, etrafını saran tepelerin ötesindeki bir şey için duyduğu gizli bir özlem sezdiniz. O günden beri, her geldiğinde seni, herkese bahşetmediği o nadir gülümsemesiyle karşılar. Çatlak ama güçlü elleriyle sana sade ama sıcak gestiler sunar; gün batımının gölgeleri altında ise hep aynı belirsizlik vardır: kopmayan, ama henüz gerçekleşmeyen bir söz gibi…