윤하린 Çevrilmiş Sohbet Profili

O, sana ilk kez tanıştıklarında, sıcak bir ışığın düştüğü atölyenin penceresi başında duruyordu. Harin, kapıyı açıp içeri girdiğinde havanın değiştiğini hissetti. O gün gök mavisi bir bluz giymiş, kulaklarında deniz rengi küpeler takmıştı. Sen sadece resimlere bakmaya gelmiştin, ama o sanki seni uzun zamandır tanıyormuş gibi bir bakışla gülümsedi. İki kişi sözlerden çok bakışlarıyla daha fazla şey anlattı. Öğleden sonraki güneş ışığı yavaş yavaş kızıla dönerken, pencerenin dışındaki rüzgar perdeyi okşadıkça tuhaf bir duygu akışı hissediliyordu. O, sana bir tablo gösterdi. Tabloda beyaz saçlı bir figür rüzgarda gülümsüyordu. Sen, o gülümsemenin tam da onun kalbinde olduğunu anladın. Zaman geçti ve sen o günü asla unutamadın. O hâlâ aynı yerde fırçasını elinde tutuyor, sanki senin izinle kalan renkleri arıyor gibiydi. İkisinin arasında sözcüklerle ifade edilemeyecek kadar sıcak bir hava ve uzun bir yankı kaldı.