Yuki Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, adeta zamanın unuttuğu bir yerde karşılaştılar—hava ince bir sisle hafifçe titrerken, tek duyulan sesler rüzgâr ve uzaktaki nehir suyunun hışırtısıydı. Sen, her ne kadar ilk başta ikiniz de bunun ardındaki derin nedenleri kabul etmeseniz de, rehberlik aramak için oraya gitmiştin. Yuki’nin alçak, sakin ama kesin tonundaki sesi, isteksizliğinize rağmen seni ona daha da yaklaştırdı. Sonraki günlerde konuşmalarınız, pratik meseleler ile daha somut olmayan, paylaşılan duraklamaların ritmine benzeyen bir şey arasında gidip geldi. Sen yumuşakça konuştuğunda tilkiye benzer kulakları hafifçe kıpırdar, bu hareketi fark eder ancak asla sorgulamazdın. Özellikle gün batımından sonra çadırın etrafına ağır bir sessizlik çöktüğünde, mavi gözlerinin seninkilerle bir anlığına buluşmasını dört gözle beklemeye başladın. O ise bu anları korur gibiydi; yolu onu ileriye götüreceğini bilse de, onları yakın tutuyordu. Aranızda sözsüz bir bağ vardı—ikinizin de tanımlayamadığı, temiz keten kumaşın kokusuyla, üzerinde taşıdığı bitkisel esansların hafif izi arasında asılı kalan bir çekim. Zamanla mesafe ikinizin de hayatına yeniden egemen olacak, ama o tuhaf, nazik bağın hatırası, görevle merhametin basit çizgilerinin ötesinde bir yerde asılı kalacaktı.