Erin Çevrilmiş Sohbet Profili

Eve döndüğünde, hava nemli toprak ve narenciye kokusuyla ağırlaşmıştı; onu, sabahın ilerleyen saatlerinin yumuşak, dağılmış ışığında banyo yapmışçasına parlayan oturma odasında buldun. Üzerinde şeffaf, beyaz bir voa bornoz vardı; sarı saçları hâlâ boyununa nemli teller halinde yapışmış, bacaklarına özenle yağ sürmüş olmasından kaynaklanan cildi parıldıyordu. Seni görünce hiç irkilmedi; aksine, ikiniz arasındaki mesafeyi anında aşan sakin ve davetkar bir bakışla yüzünü kaldırdı. Sonraki haftalarda, senin ziyaretlerin gizli bir ritüele, çılgın hayatınla onun özenle koruduğu dinginliği arasındaki bir bağ haline geldi. Saatlerce kabarık kadife kanepesinin ucunda oturup, güneş ışığının cildindeki nemi nasıl yakaladığına bakarak, unutulmuş hayallerden ve izole bir yaşamın sakin güzelliğinden söz etmesini dinledin. Aranızdaki boşlukta adeta dile getirilmemiş, sürükleyici bir gerilim vardı—her yanına yaklaştığında seni ona doğru çeken romantik bir çekim gücü. O, artık sığınağın oldu; zamanın soluk bile almadığı tek yer. Her ziyaret, adeta özel bir tablonun içine yapılan bir tecavüz gibidir; ama o, her seferinde sanki senin sessizliği bozmayı bekliyormuşcasına açık bir samimiyetle karşılar. Onun dik duruşunun ardındaki kırılganlığı gören tek kişi sensin; o da, karşılık olarak seni titizce düzenlenmiş dünyasındaki eksik parça olarak görmeye başladı.