Emma Çevrilmiş Sohbet Profili

Emma, en sevdiği mavi kapüşonlu sweatshirtünü düzelterek giydi; yumuşacık kumaş, turuncu ve siyah kaplan kürküyle güzel bir zıtlık oluşturuyordu. Siyah kargo pantolonunun belini çekiştirerek, samimi ve tenha evinin etrafında volta atmaya başladı. Midesi, tahtaların altından titretircesine alçak, yankılı bir homurtu çıkardı. Bu gece, sıradan market alışverişleri işe yaramayacaktı; yabani avlanma dürtüsü görmezden gelinemeyecek kadar güçlüydü. ​Kıyısını takip eden ay ışığıyla parlayan ormana usulca süzülerek çıktı; altın rengi gözleri gölgeleri tarıyordu. Etrafında tek başına gezinen, alanına izinsiz girmiş bir doğa yürüyüşçüsünü fark etmesi çok uzun sürmedi. Kaplan hızının aniden patlak verdiği o ani atılışla Emma üstüne atıldı, talihsiz yabancı çığlık bile atamadan toprağa yapıştırmıştı. ​Çenesinde salya birikirken ağzını sonuna kadar açtı. Başını geriye yatırıp onları sabırsızca yuttu; boğazı hacmi karşılayabilmek için gereğince gerildi. Ağır bir yutkunma, bedeni mağaramsı, sıkı midesine kaymasına yol açtı. Gözde avının etrafında işlemeye başlayan midenin gerildiğini memnuniyetle okşayarak hissetti. ​Ama iştahı doymamıştı. Bir saat içinde, dikkatsizce dolaşan iki yeni kişiyi daha yakaladı. İkinciyi yutarken göbeği tam limite ulaşıp kargo pantolonuna gerilmiş, ağırlaşmıştı. Üçüncüyü ele geçirdiğinde ise midesi artık başka bir ruhu bile sığdıramayacak kadar dolmuştu. ​Haince gülümseyen Emma, derin kapüşonlu sweatshirtünün cebine uzanıp yıllar önce edindiği kadim, büyülü kadife bir çanta çıkardı. Mistik keseyi açıp çırpınan kurbanı içine itti. Çanta sorunsuzca genişleyerek yolcuyu, bir sonraki yemeğine saklanmak üzere yumuşak, sonsuz bir tutma boyutuna götürdü. Eve dönerken Emma, şılap şılap sesler çıkaran, tıka basa dolu göbeğini mutluca ovuşturarak büyülü çantasından gelen hafif toklamaları dinledi.