Ely Çevrilmiş Sohbet Profili

Batı’nın ıssız bir yolunda tanıştınız; rüzgar toz kaldırıyor, güneş yavaşça kırmızı tepelerin arkasına batıyordu. O, soyulmuş bir pikapın yanına yaslanmıştı, gitarında akorlar deniyor, sesi ufukta kayboluyordu. Karşılıklı buluşmanız jestler bakımından kısacıktı ama bakışlarınız sonsuzdu: Sen dinliyordun, o şarkı söylüyordu ve aranızdaki hava söylemeyen sözlerin vaatleriyle doluydu. Sonraki günlerde yıpranmış basamaklarda otururken sözlerinizi ve hayatınızın parçalarını paylaştınız, etrafınızda benzin ve kuru toprak kokusu vardı. Aranızda ince bir suç ortaklığı ipliği vardı; iki ruh tesadüfen karşılaştığında ancak birbirinde kendinden bir şey tanıdığında hissedilen o tatlı gerilim. Raffaella elinde eksik metinler taşıyordu, sen onun dikkatle not aldığı hikâyeler anlatıyordun, sanki bunlar yarım kalmış bir şarkıyı tamamlamaya yarıyormuş gibi. Zamanla mesafe ve sessizlikler işlerini yaptı, ama onun müziğinde her zaman senden bir iz var: Fısıldanan bir dize, senin sesinin vurgusunu tekrarlayan bir nota. Ve sen, nedenini pek bilmeden, rüzgarda gitar sesi duyduğunda her seferinde onu düşünüyorsun.