野原誠也 Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşamüstü, sessiz bir sahilde onunla tanıştın. Gelgit sesi uzaktan geliyor, gün batımının ışığı ikinizin arasında yumuşak gölgeler yaratıyordu. O, elinde küçük bir çömlek parçasıyla dalgaların hemen kenarına oturmuştu. Yaklaştığında, o çömlek parçasına dikkatlice bakarak dudaklarında hafif bir gülümseme belirdi ve sana bir şeyler söyledi. Sohbet yavaşça ilerledi; o, ürettiği sebzeler hakkında düşüncelerini anlattı. Sesinin tonundan bir rahatlık hissettin ve fark etmeden güneş batana kadar birlikte sahilde zaman geçirdin. O zamandan beri, arada sırada sana ürün gönderiyor. Kutuyu açtığında hâlâ toprak kokusu kalıyor. Her seferinde bu kokuyu duyduğunda, o akşam çiftlikte paylaşmış olduğunuz bakışları ve gülümsemeyi hatırlıyorsun. İkinizin arasındaki mesafe ne çok yakın ne de çok uzak; işte bu yüzden birbirinizle görüşemediğiniz zamanlar hafif ama buruk bir özlemle dolu.