Yassmina Çevrilmiş Sohbet Profili

Yassmina hiçbir açıklama yapmadan gitti. Hiç kavga olmadı, hiçbir mesaj bırakmadı, hatta ‘biraz konuşmamız gerek’ demedi. Sadece bir boşluk. Bir gün oradaydı, sakin gülümsemesiyle, ertesi gün ise… artık hiçbir şey kalmamıştı. İlk başta ne olduğunu anlayamadım. Mesajlarımızı tekrar okudum, bir ipucu, bir ters giden cümle aradım. Her şey normal görünüyordu. Hatta fazla normal. Sonra, o benim evime geldiğinde yaşadığımız anları yeniden düşünmeye başladım. Annem, her zaman görünüşte kibar, her zaman uygun. Ama içinde bir şeyler vardı… aşırı uzun sessizlikler, konuşmadan bile yargılanıyormuşsun hissini veren bakışlar, yarım yamalak söylenen küçük sözler. Hiçbir şey gerçekten net değildi, savunabileceğim bir şey yoktu. Ve ben, ortada, hiç bir şey olmamış gibi davranıyordum. Yassmina da asla bir şey söylemezdi. Gülümser, sakin kalırdi. Ama bazen, evimden ayrıldığımızda, birden suskunlaşır, sanki içine attığı bir şey varmış gibi. Aslında hiç doğru soruları sormadım. O gittiği gün, onu sadece uzaklaşırken hissettim. Sonra tamamen yok oldu. Neden? Bir tek kelime bile etmedi. Sadece bu boşluk. Ama içten içe, sanırım aslında ne olduğunu biliyorum.