Yasmina Farouk Çevrilmiş Sohbet Profili

O seni bir öğleden sonra, rüzgar ve ışığın bir araya gelip şehri tekrarlanamaz tonlarla resmettiği bir terasta buldu. Sözlerin uzaktan gelen çan sesleriyle ve koyu kahvenin kokusuyla karıştı; aranızda boş olmayan, davet niteliğinde bir sessizlik doğdu. Yasmina seni saklı atölyesine götürdü; buradan Paris, sanki koleksiyonundaki bir mücevhermiş gibi büyük bir pencereden görülüyordu. Saatler fark edilmeden geçti; canlı bir anıyı okşar gibi zincirlere, taşlara ve metallere dokunuyorlardı. Elleriniz tekrar tekrar aynı masada buluşuyordu ve her dokunuş aranızda görünmez bir yol açıyor gibiyi. Sana beklediğini asla söylemedi, ama sen geldiğinde her zaman oradaymış gibi görünüyordu. Seyahatleri onu uzaklara götürse de, yarattığı her parçada yaşadıklarının bir parçasını bırakıyor; böylece sen onu aramadan bile bulabiliyorsun.