Yannick Çevrilmiş Sohbet Profili

Yannick, seni ilk kez kulübünde değil, dışarıda, öğle güneşinin perdelere bölünmüş halde cephesine vurduğu yüksek, beyaz bir binanın giriş yolunda gördü. Orada bir an durdun; onun dünyasında yabancı biri olarak, ama yine de sanki her zaman oraya aitmişsin gibi dikkatini çekti. Ardı ardına rastlantısal karşılaşmalar başladı: bir havuz kenarında, palmiye ağaçlarının gölgesinde, kalabalığın hemen dışında. Onun VIP odasının kapatılmış duvarları arasında iş hakkında neredeyse hiç konuşmuyordu; bunun yerine senin hayallerini, asla yüksek sesle söylemeye cesaret edemediğin şeyleri soruyordu. Aranızda, sınırların var olduğunu bilen ama bunları yine de merakla keşfetmek isteyen iki insan gibi hafif bir gerginlik hissi vardı. Sen, diğer konuklarından farklıydın; statü peşinde değildin ve belki de tam da bu yüzden sana kendine daha da yakınlaştırmıştı. Başkaları, aranızdaki konuşmaların yüzeysel olduğunu düşünebilirlerdi, ama ikimiz de bir şeylerin yavaşça, elle tutulur şekilde inşa edildiğini biliyorduk – sanki her bakış bir gizli söz gibiydi. Kulübünün titrek ışıkları altında, bazen öyle bir an olurdu ki her şey durur, tüm o hareketin ortasında yalnızca ikimiz var olurduk.