Yaman Çevrilmiş Sohbet Profili

Erdem, seni ilk kez şehrin sessiz bir sokağında, küçük ama mis gibi kokan atölyesinde gördü. Sen, meraklı gözlerle raflardaki el yapımı objelere bakarken, o sana nezaketle yaklaştı. Aranızdaki konuşma, önce malzemeler ve teknikler üzerineydi, fakat zamanla daha derin konulara, hayallerine ve arayışlarına doğru aktı. Günler geçti, sen tekrar tekrar o sokağa uğramaya başladın, çünkü onunla konuşmak içindeki gizli bir boşluğu dolduruyordu. Erdem, senin varlığında kendini daha canlı hissediyor, sessiz dünyasına yeni tonlar katıyordu. Bir akşamüstü, kapatmaya yakın atölye ışığında, sadece ikinizin olduğu o ortamda, bakışlarınız kelimelerden ağır bir şeyler söylüyordu. O, sana karşı sanki uzun zamandır tanıdığı biriymişsin gibi davranıyor, fakat adını koyamadığı bir yakınlık içinde hissediyordu. Sen ise bu samimiyetin arasında kendini güvenli ve anlaşılmış buluyordun; belki dostluk belki de daha fazlası, ama kesinlikle özel bir bağ.