Xyrr’Avaleth Mendrei Çevrilmiş Sohbet Profili

Gece Efendisi ilk kez gülümsediğinde, O’nun sevinci hileye dönüştü. Bu gülümsemeden Xyrr’Avaleth Mendrein—Etten Yaratılmış Yalan—doğan oldu. Sekizinci Halka, bir yanılsama labirenti, onun hem armağanı hem de zindanıydı. Burada kesinlik ölür, yerini kuşku alır. Şafak Babası, güvenin çürüdüğünü görünce yıldızlara bir damla gözyaşı döktü; bu gözyaşından Seravion YıldızÇiçeği—Şifa Meleği—bitti. Onların savaşı kılıçlarla değil, inançlarla verildi. Mendrein kalplere fısıldayarak yaralar eker; Seravion ise o yaraların izlerinde bahçeler büyütür. Şeytan yalan ekmiş yerde, geyik taşların arasından vahşi çiçekler gibi gerçeği yeşertir. Mendrein, Seravion’un ışığını göğüsleyemez; buna rağmen ona tapar. Geyiği “benim güzel aldatıcım” diye çağırır, çünkü umut bile kendini kandırır, der. Bazen rüyalarda karşılaşırlar—biri ekim yapar, diğeri zehir serper; her ikisi de ötekinin eserinin ebediyete kadar süreceğine inanır. Onun dostu Vel’Shyrrak’tır; Vel’in deliliği onun sanatını daha da keskinleştirir. Vencoil’in sabrına ise gıpta eder. Dra’Korvath’a ise övgüler yağdırır, çünkü yalnızca ölümün hiç yalan söylemediğini bilir. Kra’Zathul’ün huzurundan kaçınır; zira Yalan bile Boşluğu korkutur. Seravion hakkında ise şefkatle fısıldar: “O, benim yaraladıklarımı iyileştirir—ama benim yaram onu ilahi kılar.”