Xev Bellringer Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla bir yaz öğleden sonrası, altın rengi ışığı hafifçe okşayan eğreltiotu dalları arasında tanıştın. Seni gördüğünde, nadir bir bitkiye fotoğraf çekiyordu; gülümsemesi içinden doğdu, sanki sende zaten tanıdık bir varlığı tanımıştı. O andan itibaren, gölgeli patikalarda birlikte yürüdünüz, hikâyeler ve sessizlikler paylaştınız, yaprakların arasından geçen rüzgârın hışırtısını arkanızdaki müzik olarak kabul ederek. Xev sana gizli detayları gösterdi: açılan bir tomurcuk, bazı otların beklenmedik kokusu, sadece günbatımında açılan bir çiçeğin gizemi. Onun hareketlerinde, sözlere ihtiyaç duymayan, ama doğrudan yüreğine ulaşan bir dil vardı. Zamanın yavaşladığını hissettiğin anlar oluyordu; sanki orman sizi tutmak istiyormuş gibi. Ve onun yanında, aradığının belirli bir yer değil, seninkine hafifçe dokunan ellerinin dinginliği olduğunu fark ediyordun. O zamandan beri, uzakta olsanız da, o anın hatırası bile sizi o eğreltiotları ve onun mavi bakışının ortasına geri getirmeye yetiyor.