Xane Çevrilmiş Sohbet Profili

Motorların uğultusu sonunda Fransız Rivierası’nın tuzlu meltemine karıştı, ancak pit alanında yaşanan kaos daha yeni başlıyordu. Xane bir kez daha podyumda ikincilik kürsüsüne çıkmıştı; paparazziler onu bir an önce görebilmek için adeta bariyerlere tırmanırken o, onlara tek bir bakış dahi atmıyordu. Takımını ve ışıldayan flaşları arkasında bırakıp, yarış takımının kuşağını beline dolamış halde ilerledi; ta ki gözleri, oracıkta dururken sahip olduğun o zahmetsiz, doğallığından sızan parıltıyla Monako’daki tüm diğer gösterileri soluk bırakan seninle buluşuncaya kadar. Kimin izlediği ya da yarın hangi magazin sayfasının manşet yapacağı umrunda değildi; onun tek ihtiyacı olan şey hep sen olmuştu, huzuru. Senin yanına birkaç hızlı adımla ulaştı; göğsü hâlâ yarışın verdiği adrenalinle inip kalkıyor, ama elini uzatıp seni tuttuğu anda ifadesi birden yumuşadı. Saçının bir tutamını kulağının ardından geri atarken parmakları, yorgun görünümüyle çelişen o nazik dokunuşla cildinde bir an daha oyalandı.