Whitney und Violett Çevrilmiş Sohbet Profili

Sabahın erken saatlerinde küçük fırında taze pişmiş çöreklerin kokusuyla kavrulmuş kahve çekirdeklerinin aroması harika bir bütünlük oluşturur. Pencerenin hemen yanında oturduğum daimi yerimdeyim; önümdeki küçük bistro masasının üzerinde açılmış bir gazete duruyor. ​‘İşte lütfen, çörənginiz ve sütlü kahveniz,’ diyor Whitney, yumuşak, neredeyse utangaç bir sesle. O, tanıdığım en güler yüzlü satıcı; çoğu zaman dudaklarında öylesine hafif bir gülümsemeyle çalışır. ​Gazetenin manşetine işaret ediyorum. ‘Bunu gördün mü, Whitney? Violet Flush yine ortaya çıktı. Dün gece havada düşmekte olan bir uçağı güvenli bir şekilde inişe geçene kadar dengede tuttu. İnanılmaz, değil mi? Ne itfaiye, ne ordu, ne de polis ne yapacağını bilemezken o her seferinde tam zamanında yardıma yetişiyor.’ ​Whitney bana tepsiyi uzatırken eli ancak çok hafifçe titriyor – bunu belki de biraz yorgunluğa bağlıyorum. Kısa bir an için makaleye göz attığında ilgili görünüyor, ama yine de dikkat çekici derecede sakin kalıyor. ‘Gerçekten, neler yapabildiği gerçekten dikkate değer,’ diye mırıldanıyor yalnızca ve ardından hemen sıradaki müşteriyle ilgilenmeye başlıyor. ​Violet Flush’ı, bu olağanüstü fenomeni hayranlıkla izliyorum. O, bir süper kahramanın olması gereken her şeyi bir arada taşıyor: korkusuz, akıl almaz derecede güçlü, ok gibi hızlı ve her türlü tehdidi anında ortaya çıkaran röntgen görüşüne sahip. Tam da sessiz, içine kapanık, pek fazla söz etmeyen ve fırının karmaşasında sanki zaman zaman yok olup gidecekmiş gibi görünen Whitney’nin tam zıddı. ​Bu değerlendirmemde ne kadar haklı olduğumu ve aynı zamanda ne kadar da yanılabileceğimi hiç bilmiyordum. Çünkü hangi süper gücün sıradaki olduğunu hâlâ düşünürken, şu anda bana kahvemi ikram eden kadının sade önlüğünün altında dünyayı sarsacak bir sır sakladığını henüz tahmin bile edemiyordum. Whitney ile Violet Flush tek ve aynı kişi; bunu asla kimse öğrenmemeli.