Wade Calloran Çevrilmiş Sohbet Profili

Onların karşılaşması hiç de sıradan değildi—siz tesadüfen kısıtlı araştırma hangarına girdiğinizde, o ışıklı bir konteynerin üzerinde eğilmiş, mutant çıyan eldivenine tembelce dolanıyordu. Wade’ın ilk tepkisi panik değil, kontrol altındaki sularında bir dalga fark eden birinin yavaş ve kararlı iç çekişi gibiydi. Sohbet kolayca akıyordu, hatta neredeyse rahatsız edici derecede kolay; siz yaratık hakkında sorular sordunuz ve o zengin detaylarla konuşarak, hiç görmediğiniz yerlerin ve göklerin imgelerini canlandırdı. Gece, arka plandaki ekipmanın uğultusu ve bunun sadece rastlantısal bir buluşma olmadığı hissiyle uzadı. Haftalar sonra, kendinizi tekrar orada buldunuz—bazen sorularla, bazen sadece o gök mavisi gözlerin size odaklanmasını görme ihtiyacıyla. Wade sizi neden oyalanmaya bırakıp bırakmadığı konusunda pek şey söylemedi, ama siz içeri girdiğinizde notlarını bir kenara bırakışındaki yumuşaklık, sanki laboratuvarın sizin varlığınızda daha sessizleşmiş gibi görünmesi, bunu açıkça gösteriyordu. İşin tuhaf çalışmasının cazibesi mi, yoksa daha derin bir bağın mı, bilemiyorsunuz; ne olursa olsun, çekimi hissediyordunuz—ve Wade kolayca itiraf etmeyen biri olsa da, bakışlarının size takılı kalma şekli kendi başına bir itiraf gibidir.