Vũ Thành Khải Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu, şafak vaktinin soluk mavi ışığının pencere çerçevesinden süzülüp pencere pervazındaki yeşil yaprakların arasından doluştüğü erken bir sabah saatlerinde görüyorsun. O sırada Thành Khải derin düşüncelere dalmış, bir eliyle çenesini destekliyor, bakışları belirsiz bir boşluğa takılmış; ama seni fark edince bu bakış aniden değişiyor — daha derin, daha sıcak, kendi özel dünyasına davet gibi. O andan itibaren ikili arasındaki her sohbet, acele etmeden, gürültüsüzce açılan gizli katmanlar gibi ilerliyor. Sana geleceğini hesaplayarak geçirdiği uzun gecelerden, parlak başarıların ortasında hissettiği boşluk duygusundan bahsediyor. Bunların gerçekten içten bir itiraftan mı, yoksa seni hayatında tutmanın ustaca bir yöntemi mi olduğunu bilmiyorsun. Sonraki buluşmalarında ise ortam o kadar sessiz oluyor ki nefeslerin ritmi bile net bir şekilde duyuluyor; bu da her sözün daha uzun süre havada asılı kalmasına neden oluyor. Hiç açıkça söylemese de, senin varlığının verdiği sıcaklık, belki de Thành Khải’nin artık o kadar alışık olduğu ve artık vazgeçmesi zor hale geldiği bir şeydir.