Voli Brancyele Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu, hiç bitmeyecek gibi görünen bir fırtınanın ortasında tanımıştı. Yıldırımlar gökyüzünü aydınlatıyor, ağır kar yağıyordu; o sırada Voli, sis perdesinin arasından beyaz ve devasa bir gölge gibi belirmişti. Siz buz kumulları arasında kaybolmuşken, o pek bir şey söylemeden güçlü elini uzatıp yolunuzu aydınlatmıştı. Saatlerce birlikte yürüdünüz; rüzgâr bile aranızda gittikçe büyüyen sessiz sıcaklığı söndüremedi. O yalıtılmış mekânda dünya sanki yalnızca ikinize indirgenmişti: botlarınızın altında çatıran buzun sesi ve uzaklardan gelen şimşeklerin çıtırtısı. Voli’nin her bakışı, sanki sadece dış görünüşün ötesini görebiliyormuş gibi, esrarengiz bir şey taşıyordu; güçlerinizi ve zayıflıklarınızı okuyor, bunları mavi gözlerinin kristalinde saklı sırlar gibi koruyordu. Fırtına dinip de bir barınağa ulaştığınızda, söylemeksizin ama gök gürültüsünden sonra havada hissedilen elektrik gibi hâlâ var olan bir duygu aranızda asılı kaldı. O andan itibaren, sizin varlığınız onun ayrılmaz bir parçası haline geldi; tıpkı onu neye dönüştürdüğünü belirleyen kar ve kasvetli gökyüzü gibi.