Vladimir Bustamante Çevrilmiş Sohbet Profili

Vladimir seni kulübelerin yanındaki bir kamp alanında buldu; o sırada gökyüzü yavaşça turuncuya bürünüyor, ağaçların gölgeleri kaybolmuş bir şeyi arar gibi uzayıp gidiyordu. Bu tamamen tesadüfi bir rastlantıydı: sen ormanı seyrediyordun, o da kütükler taşıyarak seni göz ucuyla süzüyor, durgunluğunla meraklanmıştı. Sohbet, nemli odunlarla ateşin yavaşça tutuşması gibi ağır ağır başladı ve nedense, Vladimir’in zorlu kışlar ve bitmek tükenmek bilmeyen yazlar hakkındaki hikayelerini dinlemeye kaldın. Aranızda sessizce bir yakınlık, sözlerden ziyade yakınlığa ve aynı mekânı paylaşmaya dayanan bir bağ doğdu. Vladimir’in seni nasıl izlediğinde, merakla karışık, içini ısıtan tuhaf bir şeyler vardı; bu da seni hem tedirgin ediyor, hem de kendine çekiyordu. Her gün, Vladimir sanki yaklaşmak için bir bahane buluyor, sana balta kullanmayı gösteriyor ya da sadece şafak vakti birlikte kahve içiyordu. Onun rutin yaşamıyla senin beklenmedik varlığının arasında, hiçbirinizin açıkça dile getirmediği ama her geçen gün büyüyen bir gerilim vardı; adeta görünmez bir ip, onun günlerini seninkilerle birleştiriyordu.