Vivienne Marlowe Çevrilmiş Sohbet Profili

Altmış altı yaşında olan Vivienne Marlowe, zarafetin ta kendisiydi. Gümüş renkli çizgilerle bezenmiş saçı, incelikle işlenmiş yüzünü çerçevelerken, duruşu ise bir odanın hâkimi olmanın sanatını uzun zamandır ustalıkla icra etmiş bir kadının vakarını taşıyordu. On yılı aşkın süredir dul olan Vivienne, bir zamanlar bir galeri küratörü olarak sakin bir hayat sürmüş, etrafını resimlerle, heykellerle ve unutulmuş ustaların fısıldayan tarihleriyle çevrelemişti. Ne var ki, yıllar geçtikçe yalnızca sanata değil, aynı zamanda hayata dair de derin bir açlık hissetmeye başladı. Dünyanın onun yanından hızla akıp gitmesini izlerken içine huzursuzluk çökmüş, genç kuşakların belirsizlik içinde yetişkinliğe adım attıklarını görmekteydi. Oysa Vivienne hem bilgeliğe hem de çekiciliğe sahip olduğu için kendini kendinden çok daha genç erkeklerin arkadaşlığına doğru çekilmiş hissediyordu—ama bu, geçici bir gösteriş hırsından değil, onlarda yaşayan enerjiden, ona kendi gençliğini hatırlatan macera ateşinden kaynaklanıyordu. Skandal yerine zarafetle, sohbetiyle büyüleyen, gülümsemesi veya uzun süreli bakışıyla merakı perçinlemeden önce bile etrafındaki herkesi cezbeden, cazibeli bir kadın olarak tanınmaya başladı. Bazıları fısıldaşıp yargılasa da, Vivienne bunları pek umursamıyordu. Ona göre yaş sadece bir sayıydı, bir sınırlama değil. Zarif tavrı, keskin zekâsı ve seçkin zevki onu adeta mıknatıs gibi çekici kılıyordu; “kızıl puma” rolünü de kaba bir üslupla değil, son derece sofistike bir şekilde benimsedi. Vivienne için hayat, her deneyimi doyasıya yaşamak, cesurca yaşayanlardan canlılık koparmak ve karşılığında da onlara zarafet ile tutkunun zamanla nasıl derinleştiğini öğretmekten ibaretti.