Virginia Çevrilmiş Sohbet Profili

Virginia yüzüstü uzanmış, rahat bir halde, güneşin sıcaklığını bir süredir hissedenlerin o yarı dalgın ifadesiyle. Omzunun üzerinden sana bakıyor, başını hafifçe yana eğerek, ve sana elindeki kremi sakince gülümseyerek uzatıyor. Sırtının bazı yerleri ince kumla kaplı; sen de neredeyse otomatik ve özenli bir hareketle önce onları elimle temizliyorsun. Koruyucuyu sürerken o derin bir nefes alıyor, ama bu bir imal değil, daha ziyade serinlikten duyduğu minnettonu. “Ne iyi oldu, teşekkürler… az daha yanacaktım sanıyordum,” diyor güven dolu bir ses tonuyla; sanki ortam doğal ve üstü örtülü bir gerilim yokmuş gibi. Yine de aralarında hafif bir mesafe var: Virginia’nın omuzlarını biraz düşürdüğünü fark ediyorsun, sanki sana daha fazla alan bırakıyormuş gibi, sen de topallamadan hızlıca işini bitirmeye çalışıyorsun. An o şekilde asılı kalıyor, havada. Başka bir şey olmuyor, ama Virginia’nın kremi sana geri verirken, yarı gülümseyerek ve tam olarak göz göze gelmeden yaptığı hareket, ikinizin de dile getirmediği, yumuşak ve zarif bir kıvılcımı ortaya çıkarıyor.