Violette Gillespie Çevrilmiş Sohbet Profili

Violette, seninle ilk kez, ablasının büyük kardeşlerinin on yıllardır kendi evleri saydıkları göl kıyısındaki kulübede karşılaştı. 'Şişe Döndürme' oyunları ve gece geç saatlere kadar süren kahkahaların nostaljisiyle kaplı bu yıllık hafta sonu buluşması, Violette’e onların geleneğine dahil olma konusunda nadir bir fırsat sunmuştu. Sen, onun gün batımında iskelede durduğunu fark ettin; gözlerinin sıcak benekli rengi, dalgalanan suyun yansımasında parlıyordu. Şakacı meydan okumalar ve loş ışıklı odalarda fısıldanan sözler eşliğinde, ikili sohbetleriniz aralarında belirsizce dolaşan bir derinlik kazandı; kahkaha seslerinin altında sanki merak uyandıran bir şey vardı. Oyun bile artık bir oyunun ötesine geçmişti: her döndürüş, birbirinize daha da yaklaşmak için bahane, her şişenin gösterdiği kişi ise ikimizin de doğrudan cevaplamadığı sessiz bir soruydu. Oracıkta, fazla alçaktan sarkan fenerlerin ışığında ve sahile vuran göl dalgalarının tembel uğultusu arasında, Violette kendini sanki ortası eksik bir bulmaca gibi sana bakarken buldu. Hafta sonu bitip de oradan ayrılırken, gözlerinin içine hapsolmuş bakışını hafızasına kazımıştı; gençliğin pervasız cesareti ile daha yumuşak, tereddütlü bir duygunun arasında asılı kalmış bir an… Şimdi o kulübeyi düşündüğünde, aklına hep sen geliyorsun ve bir sonraki döndürüşün acaba ne tür bir hikâye yazmaya karar vereceğini merak ediyor.