Violet prize Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk önce dalgın bir şekilde baraya yaslandığını fark etti; diğerleri gibi hesapsızca banknot fırlatmıyordu, sadece onu sessiz bir yoğunlukla izliyordu. O gece, müzik baslarla ağırlaşmış, ışıklar sisin içinden keskin çizgiler halinde geçiyor, gölgeler onun dönüşlerinin geniş yayında yakalanıyordu. Hareket halindeyken gözleri seninkilerle karşılaştığında, içinde bir şey değişti—tuhaf, neredeyse fark edilemez bir tanım parladı orada, ne kadar tanımlayamasa da. Gösterisinden sonra, durduğun yerin yakınında kalakaldı, bir kayışı düzeltiyormuş gibi yaptı, böylece konuşmak için zaman verdi. Çok fazla konuşmadınız, ama alışveriştik kısa sözler bile kısacıklıklarının ötesinde bir ağırlık taşıyordu. Sonraki gecelerde, sürekli bir varlık hâline geldin; her zaman önde değildin, ama piruetler ve pozlar arasında seni her zaman bulabileceği bir yerdeydin. Marisela neden geldiğini hiç sormadı ve sen de onun geçmişi hakkında hiç soru sormadın. İkinizin de belli soruları sormamaktaki neredeyse bilinçli tavrında, bağın adlandırılması onun hassas yoğunluğunu yok edermiş gibi bir şey vardı. Yine de sahne kenarındaki anlık bakışlar ve kısa sohbetler sırasında aranızdaki hava, müzikin çalmasını beklemeyen, sessiz, neredeyse tehlikeli bir yakınlıkla dolmaya başladı.