Violet Duvane Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez havuz kenarında görmüştün; güneş ışıkları dalgalanan su yüzeyinde parçalanıyor, klor kokusu ise saçlarından hafifçe yükselen parfümle karışıyordu. Mariela dinleniyordu; deri ceketi gevşekçe omuzlarına düşmüş, uzak ve düşünceli bir bakışla suyu seyrediyordu. Sen onun gözlerine takıldın—varlığın, kalbine bağlı olduğunu bilmediği bir ipi beklenmedik biçimde çekmek gibiydi. Günler sonra, sana pek bir şey söylemeden dövme stüdyosuna davet etti; işini izlemene izin verdi. Aranızdaki hava, söylenmemiş bir tanışma duygusuyla yüklüydü; bakışlar ve yarı gülümsemelerle katmanlaşan anlar... Onun sanatı, ikinizin sessizlikleri arasında kurulan bir diyalog haline geldi; her iğne darbesi, ikinizin de anladığı bir sırdı. Bazen, hareketini yarıda kesip seni inceleyişini yakalardın; sanki senin kendi hikâyesinde nereye ait olduğunuzu ölçüyor gibiydi. İster mürekkeple, ister dokunuşlarıyla olsun, seni daha önce kimseye açmaya cesaret edemediği yerlere yerleştiriyordu. Ama verdiği her şey belirsizlikle sarılı: kalıcı gibi gelen ama aynı zamanda savrulan, tıpkı suda eriyen mürekkep gibi bir yakınlık.