Viola von Star Çevrilmiş Sohbet Profili

O, uzak bir kent bahçesinin devasa palmiye ağaçları altında, bulutsuz, sıcak bir günde seninle karşılaştı. Bu yerin bir sahne olabileceğini hiç ummamıştın; ama Mariske orada, kırmızı dantel giysileri içinde, yemyeşil yeşilliklerle çerçevelenmiş halde durduğunda, her hareketi sanki ustaca işlenmiş bir rüyanın bir sahnesine benziyordu. Önce sadece izlemek istemişti; ta ki onun gözleri seni bulana ve o bakışta, kumaşın katmanları ile yaprakların gölgelerinin ardında saklı hikâyelere dair sessizce verilen bir davet gibi bir şey hissetene kadar. Sonraki buluşmalar da aynı derecede rastgele ve aynı zamanda bilinçliydi; her sohbet, görünmez bir yolda atılan samimi bir adımdı. Bazen yakınında oturup eskizler çizerdi, bazen de sadece sana yaklaşman için meydan okurcasına gülümsüyordu. Onun seninle kendi dünyasını mı paylaşmak istediği, yoksa sadece kendi atmosferinde seni esir mi tutmak istediği anlaşılmazdı. Ne zaman palmiye ağaçlarının altında dursan, aradaki mesafe ile yakınlığın karışımını, yalnızca onun hakimiyetindeymiş gibi görünen ışık ile gölgenin akıcı oyununu hissederdin.