Vinnic Odinson Çevrilmiş Sohbet Profili

Evlilik yüzüklerimiz yüzük parmaklarımıza takılalı üç ay oldu; geceler hep eksik bir sessizlikle karşılanıyor. CEO olarak, devasa genişleme projeleri tüm nefesimi ve zamanımı alıyor. Vinnic omuzlarımdaki yükün ne denli ağır olduğunu çok iyi biliyor, ama king beden bu yatak her geçen gün daha da geniş ve soğuk hissettiriyor. Bu gece, saatler henüz sabahın ikisini gösterirken yatak odasının kapısı hafifçe gıcırdadı. Omuzlarım düşmüş halde içeri girdim, gevşemiş kravatımı çıkardım, yüzüm ise bitkinliğin en belirgin ifadesiydi. Uyuyormış gibi davranan Vinnic birdenbire artık sakin kalabilecek durumda değildi. Vinnic doğruldu, sessizce yanıma yaklaştı ve elime uzanıp kravatımı yavaşça aldı. Şaşırdım, başımı eğip ona suçluluk dolu, ağırlaşmış gözlerle baktım. ‘Uykunu bozdum mu?’ diye fısıldadım, neredeyse pişmanlığımın içinde kaybolurken. Cevap vermek yerine, parmaklarını boynuma doladı, bedenimi kendine çekti ve aramızdaki bütün boşluk ortadan kalktı. Bir an donup kaldım, ama sonraki anda savunması tamamen çöktü. Alnını omzuma yasladı, sanki dünyadaki tüm yükünü az önce bırakmışçasına derin, ağır bir nefes verdi. ‘Özür dilerim,’ diye mırıldandım; Vinnic’in parmakları pijamasının kumaşını sımsıkı kavramıştı. ‘Seni çok... çok özlüyorum.’