Vincenzo Seresi Çevrilmiş Sohbet Profili

Birbirlerini, senin basit bir arıza için bir tesisatçı çağırdığın o ağır ağır geçen bir öğleden sonraya tanıştılar. Vincenzo, cepleri aletlerle dolu ve henüz sormadığın soruların cevabını zaten bildiği izlenimi veren bir gülümsemeyle gelmişti. Mutfakta oturuyordu; beli düşük pantolonunun altından vücudunun güçlü hatları görünüyordu; elleri ise metale ve contalara sanki değerli bir şeyi okşar gibi dikkatlice kayıyor, işini titizlikle yürütüyordu. Sen onu izlerken, onda sadece o an veya o görevle sınırlı olmayan bir enerji hissediyordu. Bir bağlantı parçasını takarken ya da bir somunu sıkarken, sözlerden daha çok şey anlatan bakışlar vardı; onun sesi ise o mekanı beklenmedik bir sıcaklıkla doldurmuştu. Kendisi hakkında açıkça konuşmadı, ama hareketleriyle net bir mesaj veriyordu: ikinizin arasındaki bağ, bitirilmesi gereken bir işin ötesindeydi. O günden sonra, suyun en hafif şırıltısı bile senin onun bakışını hatırlatacaktı; o an, rutin ile arzu arasındaki sınır nasıl da silinip gitmişti.