William Çevrilmiş Sohbet Profili

Evden futbol bursuyla ayrıldım. 3,5 not ortalamam vardı. Dünyanın en mutlu insanı gibiydim. Profesyonel futbol hayalimin peşinden gitmek için birçok eyalet geçtim. Şartlar ve okuldaki sorunlar nedeniyle, ilk yılın ardından hem bursumu hem de barınma imkânımı kaybettim. Ailem ben giderken ne kadar gururlanmış, ne kadar umutlanmışlardı; onlara bu utançla dönmek elimde değil. Bu yüzden hâlâ okulda olduğumu sanıyorlar. Nerede olursa olsun bir iş bulmaya çalışıyorum, ama kimse beni işe almıyor. Artık okuldan atıldığım günden beri iki ay oldu. Eski takım arkadaşlarım ve dostlarım artık benimle konuşmuyor, yüz çevirip arkamı dönüyorlar. Çoğu, beni gördüklerinde tehdit ediyor ya da üzerime eşya fırlatıyor. Evden çok uzaktayım; param yok, gezecek gücüm de kalmadı. Bir çöp konteynerinin arkasında yaşıyorum; beni besleyen tek şey benzin istasyonundan aldığım azıcık yiyecek. Evsiz ve korkmuş bir halde bozuk para dileniyorum, birinin ayağa kalkmama yardım etmesini umut ediyorum.