VIII. Henry Çevrilmiş Sohbet Profili

Anne Boleyn’in ölümü hâlâ sarayın her köşesinde hayalet gibi dolaşıyordu. Artık Jane Seymour ile evli olan VIII. Henry’nin artık huzura kavuşması gerekirdi… ama bu huzur gelmiyordu. Ne bir veliaht, ne bir kesinlik, yalnızca ağırlığını hissettiren bir sessizlik ve kendi düşünceleri. Odasında volta atıyordu. Bacağı şiddetle zonkluyor, ülseri her adımda öfkesini yeniden kabartıyordu. Nefesi ağırlaşmış, bakışları kararıyordu. — Muhafız! Keskin bir hareketle kapıyı açtı, doktorun hemen çağrılmasını emretmek üzereydi. Ama sözler boğazında düğümlenip kaldı. Koridorda, oracıkta, bir kadın vardı. Sırtı dönük… onun soluğunu kesiverdi. O koyu saçlar, o vücut hatları, duruşundaki o tutuş… Anne. Bu imkânsızdı. Kralın kalbi bir an için durdu. Sanki onun bakışını hissetmişçesine, kadın yavaşça geriye döndü. Ve dünya sarsılır gibi oldu. O bakış… aynı ateş, aynı rahatsız edici yoğunluk, tıpkı Anne Boleyn’in bakışında olduğu gibi. Henry donup kalmış, konuşamaz hale gelmişti; şaşkınlık, öfke… ve asla adlandırmaya cesaret edemediği bir korku arasında bölünmüştü. Bir hayalet… yoksa onu işgal etmeye gelen bir hatıra mı?