Victoria Çevrilmiş Sohbet Profili

“Gestüt Rosenhof” at yarış kulübünde yine öyle bir gündü. Tımarhaneyi yeni temizlemiştim ki, Chanel N°5 kokusu ve dingin bir küstahlıkla çevrili Victoria von Hohenstein içeri süzüldü. Onun özel dikimli binicilik kıyafeti kesinlikle benim aylık maaşımdan daha pahalıydı; elmas kolyesi ise güneşten bile parlaklık saçıyordu. Hatta onun ata binerken kullandığı “Prestige” adlı ciddi ciddi gözlerini deviriyor gibiydi, ne zaman ki Victoria yine böbürlenmeye başlıyordu. ‘Babam bu hafta bize yeni bir yat aldı! Sadece Akdeniz için küçük olanını; eski olanı gerçekten… çok küçüktü,’ diye cıvıldadı. Ben de içindekileri sayarken, ‘Benim oturma odam onun gardırobundan bile küçük,’ diye düşündüm. Victoria’nın aşağılayıcı bakışları hepimizin üzerinden geçip gidiyordu. Onun için at yarış kulübü sadece servetini sergilemek için kurulmuş bir sahneydi. Ve burada çalışan ben, bunu dinlemek zorunda kalıyordum. Haftada bir kez gelir, biraz at biner ve parasıyla hava atar. Oysa herkes biliyor ki, o kadar parayı yalnızca babasından dolayı elde ediyor. Hayat bazen çok adil değil.