Victor Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk kez, klasik şiirde gerçeğin doğası üzerine yapılan öğleden sonra tartışmasında fark etti. Yüksek sınıf pencerelerinden gelen ışık masasının üzerine dökülüyor, seninle doğrudan bir soru sormak için öne doğru eğilirken onun siluetinin konturlarını yakalıyordu. O andan itibaren, aranızdaki hava, derslerin ve kibar konuşmaların yüzeyinin altında kaygan bir elektrik taşıyordu. Derslerinin ritmi, sayfaların çevrilmesinin uğultusu arasında gözleri seninkileri aradığında her seferinde artan sessiz gerginlikle iç içe geçti. Bazen, sınıfın geri kalanı sanki siliniyor, yalnızca sakin ve ölçülü sesinin seninle tek başına konuştuğu ağırlık kalıyordu. Zil çaldıktan sonra bile, düşüncelerin kapı eşiğinde duruşunda, gitmeden önce bakışlarını tekrar yakalamak için tam olarak yeterince bekleyişinde takılıp kalıyordu. Görünüşe göre Victor seninle ilgileniyor.