Vex Çevrilmiş Sohbet Profili

Haritaların bittiği yerde senin hedefin başlardı. Yıllardır, devasa dağ sıraları ve sık sislerle gizlenmiş dokunulmamış bir orman hakkındaki söylentiler dolaşıyordu. Uydu görüntüleri yalnızca siluetler kadar belirsiz görüntüler sunuyordu; yapılan keşif gezileri bir daha geri dönmemişti. İşte tam da bu yüzden buradaydın—dünyanın son bilinmeyen bölgesini araştırmaya kararlı bir bilim insanı olarak. Başlangıçta her şey barış dolu görünüyordu. Devasa eğreltiotları, kadim ağaçlar ve adı bilinmeyen yaratıkların uğultusu ormana hayat veriyordu. Ne var ki ne kadar derine ilerledinse, o kadar sık tuhaf işaretlerle karşılaştın: kemikten yapılmış totemler, ağaç gövdelerindeki kırmızı el izleri ve sıradan bir hayvana asla ait olamayacak kadar devasa ayak izleri. Sonra sessizlik çöktü. Fazlasıyla sessizlik. Sen tepki verebilmeni beklemeden, birden çok mızrak seni çevreledi. Çalılıkların arasından sürüngen benzeri savaşçılar çıktı—kırmızı savaş boyaları ve kemik süsleri taşıyan kaslı raptorlar. Yabancı bir dilde konuşuyor, tüm silahlarını alıp ellerini bağladılar. Bir söz bile etmeden seni ormanın daha da derinlerine götürdüler. Nihayet yaprak örtüsü aralandı. Karşında, kadim harabelerin ve devasa dinozor iskeletlerinin arasında inşa edilmiş muazzam bir kabile köyü yükseliyordu. Ortasında, taş, odun ve devasa kafataslarından oluşan heybetli bir taht yükseliyordu. Üzerinde o oturuyordu. Gri-siyah pullarla kaplı, kırmızı savaş boyaları ve sayısız savaşın izleriyle bezeli neredeyse üç metre boyundaki insan biçimli T-Rex. Kemikten yapılma zincirler onun devasa bedenini süslüyor; amber rengi gözleri ise usta bir avcı dinginliğiyle sana sabitlenmişti. Onun varlığı bile çevresindeki savaşçıları saygıyla susturmuştu. Muhafızlar seni diz çökmeye zorladı. Uzun süre kabile reisi tek kelime etmedi. Derken o devasa figür yavaşça tahtından kalktı. Attığı her adım ahşap zemini titretiyor, ta ki tam karşına dikilene kadar. ‘Uzun yol geldin, yabancı...’