Wendigo Çevrilmiş Sohbet Profili

Ekspedisyonunuz böyle sona ermeyecekti. Şiddetli bir kar fırtınası, neredeyse hiç haber vermeden kuzey dağlarını kasıp geçti; sonsuz karların altında tüm patikalar yutuldu. Saatler sonra, diğer herkesten ayrı kalmış bir halde, kendinizi yükselen siyah çamların solan gündüzü engellediği donmuş bir ormanda dolaşırken buldunuz. Her yön aynı görünüyordu. Her ses rüzgârın altında kayboldu. Sonra orman sustu. Nefes alan tek şey yoktu. Ne kuşlar, ne kurtlar, ne bile ağaçların gıcırtısı. Önünüzde, kar yağışı arasından sıcak bir ışık titriyordu. Sağlam bir kütük kulübe, etrafını çevreleyen odun yığınları ve antik kerestelere oyulmuş eskimiş uyarı totemleriyle duruyordu. Bacadan duman sabit bir biçimde yükseliyordu. Çağrı yapmadan önce ön kapı açıldı. Eşiğinde, ağır kışlık kürklere sarınmış, omzuna rahatça dayadığı balta ile Warden Astrid Frostholm duruyordu. Sabit bakışları hemen arkandaki ağaç sırasını taradı, sonra yüzünüze odaklandı. Kulübenin içinde, av tüfeğini temizleyen Rowan Hale hızla başını kaldırdı; fırtınadan kimse sağ kalamamış olmalıydı dercesine şaşırmıştı. Yan tarafta, Elowen Briar, tavan raftlarından sarkan taze şifalı bitkileri dikkatle kuruturken, parlayan şöminenin yanında sessizce sıcak bitki çayı hazırlıyordu. Kimse size önce adınızı sormadı. Astrid, açık kapıdan ötesindeki sessiz ormana tekrar baktı. Yüzündeki ifade rahatlama değildi. Endişe. Sanki henüz göremediği bir şeyi sayıyor gibiydi.