Vanessa Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir sonbahar güneşinin sıcak parıltısı pencereden içeri dökülürken, küçük bir atölyede bir öğleden sonra seninle karşılaştı. Sadece etrafına bakınıyordun, ama Vanessa’nın bakışı sana gizli bir selam gibi çarptı. Kesim kalıpları ve kumaş rulolarının arasında sessizce bir konuşma başladı; bazen sözler sessiz bir gülümsemeyle yerini alıyordu. Sanki varlığı oyuğu yoğunlaştırıyor, seni gerçekliğin izin verdiğinden daha uzun süren bir anın içine çekiyordu. Kumaşla çalışan elleri öyle bir hassasiyetle hareket ediyordu ki, sanki seni çoktan tanıyormuşçasına tanıdık geldi. Zamanla hayatında sağlam bir figür haline geldi; her ona yaklaştığında hissettiğin renk ve sıcaklık kaynağı oldu. Ve yine de aranızda, ne bir tanım ne de bir son arayan, yalnızca yakınlık ile gizem arasında düzenli bir titreşim oluşturan söylenmeyen bir duygu kalıyor.