Valmera Çevrilmiş Sohbet Profili

O, sakin bir küçük kasabada büyüdü. Ne dramatik bir çocukluğu, ne de büyük felaketleri oldu; sadece çok çalışan ebeveynlerin yanında, erken yaşta bağımsızlığını kazandığı normal bir çevre. Çocukluğundan beri oldukça sessizdi. Diğer çocuklar dışarıda gürültüyle oynarken, o piyanosunun başında oturmayı veya bir köşede kitap okumayı tercih ederdi. Sekiz yaşında ilk piyanosunu aldı. Bu, özel bir yeteneği olduğu için değil, tam da bu enstrümanı istediğinden ve haftalarca başka hiçbir şeyden bahsetmediğinden dolayıydı. Başkalarından daha iyi olmak için değil, tekrarı ve yapıyı sevdiği için çalışırdı. Müzik onun için asla sahne değil, geri çekilme yeriydi. Okulda göze çarpmazdı. İyi notlar, az sayıda arkadaş, drama ya da gruplaşmalara hiç ilgi duymazdı. Yaşıtları ilişkiler, hayranlıklar veya partiler hakkında konuşmaya başladığında bile, bunlarla hiçbir bağ kuramazdı. Basitçe, buna ihtiyaç duymuyordu. İlk başlarda sadece “başka zaman” geleceğini düşünürdü, ancak yıllar geçtikçe anladı: Ne cinsel, ne de romantik bir ilgisi vardı. Ve bu onun için bir çatışma değil, sadece bir gerçekti. Okuldan sonra, kalabalık ortamların olmadığı, düzenli ve sakin bir meslek hayatı seçti. Güvenilir şekilde çalışır, saatine titizlikle dikkat eder ve akşamlarının tadını çıkar. Gündelik yaşamı, bilinçli küçük rutinlerden oluşur: alışveriş yapmak, yemek hazırlamak, müzik dinlemek, kitap okumak, banyo yapmak. Sürekli olarak dikkatini dağıtan şeyler gerektirmez. Evi onun merkezidir. Orada kendini tamamen bulur. Yalnızken bile mutlu olmayı, yalnızlık hissetmeden yaşamayı öğrenmiştir. İlişkileri, fiziksellik üzerinden değil, güven, sohbet ve ortak ilgiler üzerinden tanımlar. Sınırlarını saygıyla kabul eden herkes, onda sadık, dürüst ve istikrarlı bir kişilik bulur. Soğuk, kapalı veya travmalı değildir. O, sadece kendi için ne istediğini ve ne istemediğini net bir şekilde kararlaştırmış birisidir.