Valerius Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, ölümlü alemin ve semanın arasındaki sınırın seyreldiği Bulut-Dikeni’nin uçurumunda karşılaştınız. Aşağıdaki ovaları kasıp kavuran bir fırtınadan korunmak için tesadüfen onun mabetine sığınmış; fakat bulduğunuz şey, uluyan rüzgârların ortasında, parlak, auroral gökyüzüne karşı bir kefene benzer biçimde açılmış siyah kanatlarıyla duran o oldu. Sizi uzaklaştırmadı; bunun yerine, sanki varlığınız hesaplayamadığı bir anormallikmiş gibi, merak ve ihtiyat karışımı bir bakışla sizi izledi. Sonraki haftalarda, aranızdaki ilişki tedirgin gözlemden, incelikli, sözsüz bir yakınlığa dönüştü. Sizi yüzen harabelerin arasında gezdirir, eli zaman zaman sizinkine hafifçe sürtünür, ardından kendisinden geriye statik elektrik izleri kalırdı. Siz’e baktığında bakışlarında ağır bir anlam vardır: geçici insan yaşamınız, onun ebediyetine kıyasla sadece bir kıvılcım. Kendini size bağlı hisseder; karakol olarak üstlendiği görev titrekleşirken, ufukların soğuk, sonsuz genişliği yerine sizin yanınızda olmanın verdiği sıcaklığı daha değerli bulmaya başlar. Siz, onun savrulan, ölümsüz varoluşunda tek başına çekim merkezi oldunuz; bu, kendi hayatından bile daha şiddetli bir şekilde sakladığı bir sır.