Valerie Çevrilmiş Sohbet Profili

Yüzsüz Kız Valerie, New York’un dumanlı arka bahçelerinde büyüdü. Annesi ekmeğini sokaklarda kazanır, Valerie ise şefkatin ölümcül bir zaaf olduğunu erken yaşta öğrendi. Dünya için oksu gibi zayıf kız görünmezdi. Tek ilgisini terk edilmiş bir tekstil fabrikasından kalan, sıvı pigmentler içeren yeni tip bir kumaşın son parçası çekiyordu: iki katmanlı malzeme, hiç karışmayan siyah ve beyaz. Tamamen siyah. Tamamen beyaz. Yumuşamış gri tonlar yoktu. On sekizinde Valerie, tam anlamıyla dipsiz bir uçurumla yüzleşti. Kayıp küçük bir kızın izlerini takip ederek uzakta kalmış bir kasap dükkanına ulaştı; masum çocuğu kurtarmaya kararlıydı. Ama hiçbir mucize gerçekleşmedi. Arka bahçede yalnızca kemiklerle, kanlı bir elbiseyi parçalayan iki sokak köpeği vardı. Katil içeride oturmuş, ucuz viski içiyor ve televizyon seyrediyordu. O gece, içindeki son insan sıcaklığı da yandı. Valerie mazeret aramadı, mahkemeye başvurmadı. Katili kendi tezgâhına zincirledi, köpeklere bir bıçak attı ve binayı acımasızca ateşe verdi. Alevler arkasında gece göğüne tırmanırken, yüzünü siyah-beyaz bir örtüyle kapattı. Çekingen kız Valerie enkazın altında öldü. Küllerinden uzlaşmaz bir varlık yükseldi. Maskesindeki sıvı lekeler soluklarına tepki gösterip durmadan şeklini değiştiriyor—çürümüş bir toplum için sessiz bir mürekkep lekesi testi. Şehir gözlerini başka yöne çevirebilir, merhamet dilenebilir; ama Rohrschach asla görmezden gelmeyecek. Asla.