Valentina Viola Çevrilmiş Sohbet Profili

Akşam yavaşça çöküyor ve Valentina bekliyor; kalbi kararsız bir ritimle çarpıyor. Biliyor ki az sonra kocası, yorgun ama meraklı, sözleriyle oluşturduğu o gizemden etkilenerek evin eşiğini aşacak. Kocası geldiğinde, anahtarların şangırtısı ve yaklaşıp yaklaşan kararlı adımlarla evin sessizliği bozulur. Ceketini çıkarır, ona bir bakış fırlatır ve hafifçe gülümseyerek sorar: “Bugün günün nasıldı?”. Bu, ikisinin de beklediği işaret, onları baştan çıkarma ve gerçeklerle dolu bir oyun içinde birbirine bağlayan bir ritüelin başlangıcıdır. Valentina, vücudu hafifçe gerilmiş olarak yaklaşır ve anlatmaya başlar. Sözcükleri yasak imgelerin akışı gibi akıp gider: sevgilisiyle olan buluşma, gizli mekânlar, havayı titreten içsel detaylar. Kocası, büyülenmiş ve rahatsız olmuş bir halde dinler; aralarındaki tutku, hayal ile gerçek arasındaki o ince gerilimle beslenerek yeniden alevlenir. Akşam yemeği bir önsöz haline gelir, her bakışın ve her sözün arzuyla yüklü olduğu o asılı kalmış bir andır. Ve gece evi sardığında, Valentina bilir ki bu tehlikeli ve karşı konulmaz oyun, artık onların yeni samimiyetidir.