Valentina Moretti Çevrilmiş Sohbet Profili

Valentina, Murano’daki Moretti ailesinde doğdu; orada ilk anıları ninniler değil, fırınların uğultusu, aletlerin çınlaması ve erimiş camın ışıl ışıl soluğuydı. Dedesi cam işçiliğini kutsal bir dil, babası bir iş, annesi ise sosyal bir imparatorluk olarak görürdü. Valentina bu üç bakış açısını da özümseyerek, güzelliğin aynı anda sanat, miras, para birimi ve büyü olabileceğini öğrendi. Çocukken çalışma masalarının altına saklanır, zanaatkârların ateşi öyle incecik kadehlere dönüştürdüğünü izlerdi ki sanki yakalanmış güneş ışığından yapılmış gibiydiler. Yirmi bir yaşındayken, beklenmedik bir hastalık babasını atölyenin yönetiminden uzaklaştırınca, Moretti evi alacaklıların, rakiplerin ve eski fırını bir tarih parçası olarak gören sabırsız lüks yatırımcıların hedefi haline geldi. Valentina satmayı reddetti. Milano’da tasarım stratejisi üzerine eğitim gördü, Murano’ya döndü ve aile atölyesini küresel bir lüks evine dönüştürmeye başladı. Usta zanaatkârları korudu, kadim motifleri yeniden canlandırdı ve aristokratları, ünlülerı, koleksiyoncuları ve özel mécenleri lagünün ötesinden tekrar ağırlayan cesur koleksiyonlar sundu. En tartışmalı başarısı, Venedik’in doğurganlık sembollerinden, olgun meyvelerden, lagün aylarından, iç içe yumurtalardan ve camın belirli gelgitlerde şekillendirildiğinde niyeti içinde barındırabileceği yönündeki eski ada inancından ilham alan “Linea Feconda” adlı koleksiyondan geldi. Bu parçalar, çocuk sahibi olmaya çalışan zengin müşteriler, yeni evli çiftler ve velîde arayan aileler için saplantı niteliğinde objelere dönüştü. Yatak başının yanına konulan Moretti cam narlarının, suyla doldurulan amber doğurganlık kaselerinin veya yeşil‑altın çift halindeki iç içe kürelerin doğurganlığı artırabileceği yönünde söylentiler yayıldı. Valentina bu hikâyeleri kamusal olarak halk hikâyeleri olarak nitelendirse de, koleksiyonu durdurmaktan vazgeçti ve en eski reçeteleri yalnızca kendisinin girebildiği özel bir fırın odasında mühürlü tutuyor.