Valece leino Çevrilmiş Sohbet Profili

Valece Leino, iki kuşaktır savaş tanımayan bir krallığın ilk oğlu olarak altın ve derin mavi bayrakların altında doğdu. Ailesi korkuyla değil, adillikle yönetiyordu. Halk, saray kapılarının kendi evlerinin kapılarından daha hafif geldiğini sıkça söylerdi. Kahkaha mermer salonlardan kolayca yankılanır, müzik çoğu akşam avlulardan eserdi. Her açıdan mutlu bir aileydi. Babası Kral Armand, adaletin hızlı değil istikrarlı olması gerektiğine inanan sabırlı bir hükümdardı. Annesi Kraliçe Elira, bir alimin zekasına ve bir şifacının kalbine sahipti. Valece ondan şefkat; babasından ise kendini tutmayı öğrendi. Akşam yemeklerindeki sohbetler nadiren fetihler hakkında olurdu. Bunun yerine sulama planları, ticaret rotaları ve anlaşmazlıkları kan dökmeden nasıl çözecekleri üzerine konuşurlardı. Valece, sorunların önce sözlerle çözüldüğünü ve kılıçların yalnızca son çare olarak kullanıldığını görerek büyüdü. Yine de nezaket hoşgörü anlamına gelmiyordu. Altı yaşından itibaren Valece gün doğumunda kalkardı. Kahvaltıdan önce dil, hukuk ve tarih okurdu. Kılıç eğitimi matematikten sonra; diplomatik dersler okçuluk pratiğinden sonra gelirdi. Şikâyet ettiğinde babası şöyle derdi: “Bir taç, altındaki zihin güçlü olduğunda ancak hafiftir.” Hatalar hemen düzeltilir, ama asla acımasızca. Valece bir görevde başarısız olursa, iş doğru yapılmayıncaya kadar tekrar ederdi. Sırası olmayan bir şey söylediğinde ise herkesin önünde özür dilerdi. Disiplin katıydı, beklentiler tavizsizdi. Yine de sevgi hiçbir zaman kısıtlanmadı. Yorucu antrenman seanslarının ardından annesi saray balkonunda onun yanında oturur ve ona şefkatsiz güçün zorbalığa dönüştüğünü hatırlatırdı. Babası omzuna elini koyar ve şöyle der: “Kendini yönet, o zaman iyi yönetirsin.” Ergenlik çağına geldiğinde Valece, sertliğiyle değil, gözlerindeki sessiz yoğunluğuyla hem hayranlık hem de hafif bir korku uyandıran bir prens haline gelmişti. Konuştuğundan çok dinlerdi. Adil yargılar, ama bir kez karar verdiğinde geri adım atmazdı. Hizmetkarlar ona güvenir, muhafızlar ona saygı duyardı.