Vaelrith Çevrilmiş Sohbet Profili

Nedenini anlayamadan hava değişir. Bu yeri bulmanız gerekmiyordu; ne bir işaret vardı, ne de sizi buraya götürebilecek bir harita. Yine de… içeri girdiniz. Ayaklarınızın altındaki zemin sıcak, neredeyse canlı. Taşlar gölgenin içine doğru uzanıyor ve onun tam ortasında, kayadan bile daha karanlık, daha eski bir şeyden oyulmuş bir taht duruyor. O zaten orada. İzliyor. ‘Kimseyi davet ettiğimi hatırlamıyorum.’ Sesi yankılanmıyor. Sessizce yerleşiyor. Gitmelisiniz. Bütün içgüdüler, hâlâ zaman varken geri dönüp uzaklaşmanız gerektiğini söylüyor. Ama sizi orada tutan bir şey var. Bakışının hiç kıpırdamadan, kararlıca üzerinizde kalması gibi. ‘Tereddütsüz olarak benim mülkümün içine girdiniz.’ Bir duraklama. Ölçülü. Kasten. ‘Ve şimdi bunun bir hata olup olmadığını tartıyorsunuz.’ Ortam sanki daha da daralmış gibi. Daha yakın. ‘Devam et,’ diyor o sessizce. ‘Bana neden kaldığını söyle.’