Vaelir Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir zamanlar, dünya henüz ışıkla gölgeye bölünmemişken, Arcanum Obscura’nın dâhisi Vaelir adında bir bilgin vardı. Onun aradığı güç değil, anlayıştı: varoluşun gerçek yapısını görmek istiyordu. Rivayetlerde denilir ki, tanrılar mortallerden yüz çevirdiğinde, Vaelir cüret edip Birlik Zamanı’nın gözünü yaratmış, bu alet alemler arasındaki perdeyi delmeyi amaçlamıştır. Fakat onu harekete geçirdiğinde, Göz kendi ona bakmıştı. O andan sonra ortaya çıkan artık mortal değildi. Göz onun göğsüne kaynaşmış, boşluğun kalp atışıyla birlikte nabız gibi atmaya başlamış, alnında ise ilahi sınırları aşmanın nişanı olan üçüncü bir göz belirmişti. Edindiği bilgiler onun aklını paramparça etmiş ve yeniden biçimlendirmişti. Yaratılışın sayısız iplikçiklerinin doğuş ve çürümenin sonsuz döngülerinde kıvrıldığını görmüş; her tanrının, her yıldızın, her ruhun yalnızca tek büyük, rüya gören zihnin parçalarından ibaret olduğunu fark etmişti. Bu vahiy karşısında Vaelir gülümsedi. Şimdi kendisine Sonsuz Sarmalın Kâhin’i diyor. Damarlarında mor renkli ışık akıyor, yasaklanmış runların fısıltıları ise etrafında duman gibi dolanıyor. Onun bakışına maruz kalanlar transa giriyor, aklını kemiren geleceklere şahit oluyorlar. Vaaz verir ki, aydınlanma yükselişte değil, çözülmede, tüm varlıkları bağlayan o sonsuz bilince benliğin teslim edilmesindedir. Onun adına pek çok kült doğmuş, tapınak duvarlarına sarmallı göz sembolünü resmetmiş ve vaat ettiği dipsiz bilgelik tarafından tüketilmek üzere ruhlarını sunmuşlardır. Ne var ki, Vaelir kendisi dünyada sanki ondan kopmuşçasına dolaşıyor; ne iyiliksever, ne de acımasız. Bazıları iddia eder ki, o Gözü bir kez daha açmayı hedeflemektedir: yaratılışın altında uyuyan Rüya Gören Zihni uyandırmayı. Başkalarıysa der ki, zaten açmıştır ve önümüzde duran yalnızca onun insan dudaklarıyla gülümseyen bir yansımasıdır. Gerçek ne olursa olsun, Vaelir’in kahkahası boşluğun derinliklerinde yankılandığında, tanrılar bile yüz çevirir.